Çalışma neyi araştırdı?
Dizin dış tarafındaki bağ yaralanmalarını değerlendirmek için kullanılan yöntemlerden biri, dize içe doğru bükücü bir kuvvet uygulanarak çekilen zorlama röntgenleridir (varus stres grafisi). Bu filmlerde dış eklem aralığının ne kadar açıldığı ölçülür. Ön çapraz bağ (ACL) yaralanmasının bu açılmaya katkısı konusunda önceki çalışmalar farklı sonuçlar bildirmiştir.
Bu çalışma, ön çapraz bağın ve dizin dış-arka bölgesindeki yapıların (posterolateral köşe) kesilmesinin dış eklem aralığındaki açılmaya etkisini, kesim sırasının rastgele belirlendiği iki grupta incelemeyi amaçladı.
Nasıl yapıldı?
Bu bir biyomekanik kadavra çalışmasıdır; laboratuvar ortamında, tıbbi araştırma için bağışlanmış dizlerde yapılmıştır.
- Bağ yaralanması ve kireçlenme bulgusu olmayan, birbirinin eşi olmayan 14 kadavra dizi kullanıldı (10 erkek, 4 kadın donör; ortalama yaş 49,7).
- Dizler rastgele iki gruba ayrıldı. Birinci grupta sırasıyla ön çapraz bağ, dış yan bağ (fibular kollateral bağ, FCL), popliteus tendonu ve popliteofibular bağ kesildi. İkinci grupta önce dış-arka yapılar, en son ön çapraz bağ kesildi.
- Diz 20° bükülü konumdayken standart 12 N·m'lik varus kuvveti uygulandı ve her aşamada floroskopi ile görüntü alındı.
- Toplam 210 görüntüdeki açılma, birbirinden habersiz üç gözlemci tarafından ölçüldü.
Ne bulundu?
- Tüm yapılar kesildiğinde dış eklem aralığındaki ortalama artış 4,6 ± 1,8 mm idi (1,9-7,7 mm).
- En büyük katkıyı ön çapraz bağ (1,3 ± 0,6 mm) ve dış yan bağ (2,2 ± 1,3 mm) kesileri yaptı.
- Her iki grupta da 3 mm'yi aşan açılma yalnızca ön çapraz bağ ve dış yan bağ birlikte kesildikten sonra görüldü.
- Ön çapraz bağın etkisi açısından, ilk ya da son kesilmesi arasında anlamlı fark bulunmadı (P = 0,387).
- Ölçümlerin hem aynı gözlemcide hem de gözlemciler arasında tekrarlanabilirliği mükemmel düzeydeydi (ICC 0,94 ve 0,95).
Yazarların vardığı sonuç
Yazarlara göre ön çapraz bağ yetmezliği, yaralanma sırasından bağımsız olarak varus zorlaması altında dış eklem aralığındaki açılmayı anlamlı biçimde artırmaktadır. Tek başına ön çapraz bağ yaralanması, dış taraf yaralanması varmış gibi yanlış bir izlenim yaratacak ölçüde açılmaya yol açmamıştır. Ancak yazarlar, zorlama röntgenleri değerlendirilirken dış yapıların yanında ön çapraz bağın etkisinin de göz önünde bulundurulması gerektiğini belirtmektedir. Ayrıca 3 mm'yi aşan açılmanın dış yan bağa ek olarak ön çapraz bağ yaralanmasına da işaret edebileceğini yorumlamışlardır.
Çalışmanın sınırlılıkları
- Dizler eşli değildi; yaralı dizin sağlam karşı dizle karşılaştırılması yapılamadı.
- Tüm alt bacak yerine yalnızca diz bölümü kullanıldı; bu, klinik uygulanabilirliği sınırlayabilir.
- Bağ yaralanması yaşayan hastaların çoğu daha genç olduğundan, kadavraların yaşı klinik genellemeyi etkileyebilir.
- Elle uygulanan kuvvetle ölçüm yapılmadı ve örneklem küçüktü; daha fazla örnekle çalışmalara ihtiyaç vardır.
Künye
Gürsoy S, Perry AK, Dandu N, Singh H, Vadhera AS, Yanke A, LaPrade RF, Chahla J. Effect of Sectioning of the Anterior Cruciate Ligament and Posterolateral Structures on Lateral Compartment Gapping: A Randomized Biomechanical Study. Orthopaedic Journal of Sports Medicine. 2022;10(6):23259671221100216. Lisans: CC BY-NC-ND 4.0.
DOI: 10.1177/23259671221100216
Tam metin (ücretsiz): PubMed Central (PMC9178986)
Bu yazı, yayımlanmış bir bilimsel makalenin genel bilgilendirme amaçlı özetidir; muayene ve kişisel tıbbi değerlendirmenin yerini tutmaz. Şikâyetleriniz için hekiminize başvurunuz.
