Çalışma neyi araştırdı?
Ön çapraz bağ (ÖÇB), dizi öne kaymaya ve içe dönmeye karşı koruyan önemli bir bağdır. Yazarlar, ÖÇB ameliyatından sonra yeniden yırtılmanın hastaların %11'ine varan oranda bildirildiğini ve risk etkenlerinden birinin kaval kemiği üst yüzeyinin arkaya doğru fazla eğimli olması (posterior tibial eğim, 12°'nin üzeri) olduğunu belirtmektedir.
Öne kapanan kama osteotomisi (anterior closing wedge osteotomy), kaval kemiğinin önünden kama şeklinde bir kemik parçası çıkarılarak bu eğimin azaltılmasını amaçlayan bir ameliyattır. Derlemenin amacı, bu yöntemin endikasyonları, teknikleri ve sonuçları hakkındaki güncel literatürü özetlemek ve yazarların aşamalı ÖÇB revizyonu sırasında tercih ettikleri tekniği anlatmaktır.
Nasıl yapıldı?
Bu bir derleme makalesidir; yazarlar yeni hasta verisi toplamamış, konuyla ilgili biyomekanik çalışmaları, teknik makaleleri, olgu serilerini ve olgu sunumlarını özetlemiştir. Makalede ayrıca yazarların ameliyat öncesi planlama, ameliyat tekniği ve ameliyat sonrası süreçle ilgili kendi uygulamaları aktarılmıştır.
Ne bulundu?
- Endikasyon: Literatürde en sık bildirilen endikasyon, revizyon ÖÇB ameliyatı gereken ve arkaya eğimi 12° ve üzerinde olan dizlerdir. İlk kez ÖÇB yaralanmasında ise eğimin 15°'nin üzerinde olduğu durumlar bildirilmiştir.
- Uygun olmayan durumlar: Derlemede belirgin dizilim bozuklukları (10°'yi aşan geriye bükülme veya O bacak), arka çapraz bağ yetersizliği ve ileri evre (evre IV) kireçlenme bunlar arasında sayılmıştır; vücut kitle indeksinin 30'un üzerinde olması ve günde 20'den fazla sigara içilmesi göreceli engeller olarak bildirilmiştir.
- Biyomekanik veriler: Kadavra dizlerinde yapılan bir çalışmada 10°'lik düzeltmeden sonra greft üzerindeki kuvvetin eksenel yükün %33'üne kadar azaldığı bildirilmiştir.
- Teknik: Osteotomi, kaval kemiğindeki çıkıntının (tibial tüberkül) hizasında, altında veya üstünde yapılabilir. Hedef, eğimi 10°'nin altına, yaklaşık 6–8°'ye indirmektir; aşırı düzeltmeden kaçınılması gerektiği vurgulanmıştır.
- Klinik sonuçlar: Az sayıda hastayı içeren çalışmalar bildirilmiştir. Beş hastalık bir seride ortalama 31,6 aylık takipte iki diz arasındaki öne kayma farkı 10,4 mm'den 2,8 mm'ye inmiş ve hastaların %80'i sakatlık öncesi spor düzeyine dönmüştür. Dokuz hastalık bir başka çalışmada en az 2 yıllık takipte greft yırtığı veya tekrarlayan instabilite bildirilmemiştir.
- Komplikasyonlar: Yanlış derecede düzeltme, istenmeyen kırıklar, diz arkasındaki atardamarın (popliteal arter) zarar görme riski, kemiğin kaynamaması ve enfeksiyon bildirilen riskler arasındadır.
Yazarların vardığı sonuç
Yazarlara göre arkaya eğimi fazla olan ÖÇB yetersizliği bulunan hastalarda erken dönem çalışmalar, bu osteotominin diz dengesini iyileştirdiğini ve greft üzerindeki gerilimi azalttığını düşündürmektedir. Ancak uzun süreli takipli ve osteotomi yapılan ve yapılmayan hastaları karşılaştıran ileriye dönük çalışmalara ihtiyaç vardır.
Çalışmanın sınırlılıkları
Yazarlar, bu yöntemin klinik sonuçlarına ilişkin verilerin büyük ölçüde sınırlı olduğunu ve mevcut sonuçların düşük kanıt düzeyli olgu serileri ile olgu sunumlarına dayandığını belirtmektedir.
Künye
Vadhera AS, Knapik DM, Gürsoy S, Farivar D, Perry AK, Cole BJ, Chahla J. 2021. Current Concepts in Anterior Tibial Closing Wedge Osteotomies for Anterior Cruciate Ligament Deficient Knees. Current Reviews in Musculoskeletal Medicine. 14(6):485–492. Makaleye 2022'de bir yazar adı düzeltmesi yayımlanmıştır (DOI: 10.1007/s12178-022-09750-x).
DOI: 10.1007/s12178-021-09729-0
Tam metin (ücretsiz): PubMed Central PMC8733136
Bu yazı, yayımlanmış bir bilimsel makalenin genel bilgilendirme amaçlı özetidir; muayene ve kişisel tıbbi değerlendirmenin yerini tutmaz. Şikâyetleriniz için hekiminize başvurunuz.
