Çalışma neyi araştırdı?
Yazarların belirttiğine göre gelişen görüntüleme yöntemleri ve artroskopi sayesinde kısmi rotator manşet yırtıklarının tanısı giderek daha sık konmaktadır; ancak bu yırtıklar için en iyi tedavi planı hâlâ belirsizdir. Mevcut onarım seçeneklerinden biri kısmi yırtığı tam kat yırtığa çevirip onarmak, diğeri ise tendonun içinden geçilerek yapılan onarımdır (transtendinöz onarım). Yazarlar, ikinci yöntemin uygulamada bazı güçlükleri olduğunu ve deneyim gerektirdiğini belirtmektedir.
Amaç, kısmi yırtığı tam kat yırtığa çevirmeden, yalnızca tendonun üst (bursal) tarafından yapılan girişimlerle onarmayı sağlayan, kolay uygulanabilen bir teknik geliştirmekti. Bu bir cerrahi teknik makalesidir; hasta sonuçlarını ölçen bir araştırma değildir.
Nasıl yapıldı?
Makalede tekniğin adımları şöyle tarif edilmektedir:
- Hasta yarı oturur (şezlong) pozisyonda yatırılır ve standart girişlerden eklemin artroskopik incelemesi yapılır.
- Eklem tarafındaki supraspinatus yırtığı ve tendonun kemiğe yapışma alanı temizlenir; yırtığın yeri bir işaret ipliğiyle (Prolene) işaretlenir.
- Kamera omuz çatısının altındaki boşluğa alınır, kese (bursa) temizlenir ve işaret ipliği bulunarak korunur.
- İşaret ipliği hizasında, kol kemiğindeki büyük çıkıntıya (tuberculum majus) 4,5 mm'lik bir çapa (ankor) yerleştirilir.
- Çapanın iki ipliği, işaret ipliğini ortalayacak biçimde tendondan biri yakın biri uzak noktadan geçirilerek bir üçgen oluşturulur ve düğümlenir.
Yazarlar, ipliklerin biseps tendonundan geçmediğinin eklem içinden kontrol edilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Tekniği gösteren videoda 44 yaşındaki bir erkek hastanın sağ omzundaki uygulama yer almaktadır.
Ne bulundu?
Makale sayısal sonuç ya da hasta serisi sunmamaktadır. Yazarlar tekniğin şu özelliklerini öne çıkarmaktadır:
- Uygulamasının kolay olması ve yırtık ucunu tendonun kemiğe yapışma alanına yaklaştırması.
- İpliklerin tendonun üst yüzeyini bu alana bastırması.
- Diğer transtendinöz onarımlardan farklı olarak tendonun bütünlüğüne ve eklem kıkırdağına en az zararı vermesi.
Yazarlara göre üçgenin tabanındaki iplik yırtığı yapışma alanına oturturken, ikinci iplik tendonun üst yüzeyle ilişkisini sağlamlaştırır; böylece yırtığın eklem tarafından üst yüzeye ilerleme riskinden kaçınılabilir.
Yazarların vardığı sonuç
Yazarlar, tanımladıkları tekniğin rotator manşetin eklem tarafındaki kısmi yırtıkları için güvenli, etkili ve teknik olarak pratik bir onarım yöntemi olduğu sonucuna varmıştır.
Çalışmanın sınırlılıkları
Yazarlar, tekniğin tendon içi (intratendinöz) yırtık yapısı olan olgularda kullanılmaması gerektiğini belirtmiştir. Ayrıca ipliklerin eklemin içinden geçebileceğini ve biseps tendonunun delinmemesi gerektiğini bir risk olarak not etmişlerdir. Makale bir teknik tanımı olduğu için yöntemin sonuçlarını karşılaştırmalı olarak gösteren veriler içermemektedir.
Künye
Bozkurt M, Firat A, Gürsoy S, Akkaya M. 2015. Rotator Cerclage Technique for Partial Rotator Cuff Ruptures. Arthroscopy Techniques 4(5):e589-e593. Lisans: CC BY-NC-ND 4.0.
DOI: 10.1016/j.eats.2015.07.004
Tam metin (ücretsiz): PubMed Central
Bu yazı, yayımlanmış bir bilimsel makalenin genel bilgilendirme amaçlı özetidir; muayene ve kişisel tıbbi değerlendirmenin yerini tutmaz. Şikâyetleriniz için hekiminize başvurunuz.
