Çalışma neyi araştırdı?
Omuzdaki rotator manşet kaslarının büyük ve tam kat yırtıklarında, özellikle kaslarda erime (atrofi) ve yağlanma (yağlı dejenerasyon) varsa, yazarların belirttiğine göre ameliyattan sonra yeniden yırtılma oranı yüksektir ve iyi yapılmış bir onarımdan sonra bile işlevsel sonuçlar kötü olabilir. Bu makale, onarımı desteklemek amacıyla onarılan tendonların üzerine biyobozunur bir ara parça yerleştirme tekniğini tanıtmaktadır. Bu bir cerrahi teknik makalesidir; hasta grubu üzerinde karşılaştırmalı bir araştırma değildir.
Nasıl yapıldı?
Teknikte InSpace adlı sistem kullanılmaktadır. Sistem, bir yerleştirme aparatı ve yazarlara göre yaklaşık 12 ay içinde vücutta çözünen bir kopolimerden yapılmış balon biçimli bir ara parçadan oluşur. Makalede anlatılan başlıca adımlar şunlardır:
- Hasta yarı oturur (şezlong) pozisyonda yatırılır; omuz eklemi standart artroskopik girişlerden incelenir.
- Kas ve tendon kalitesi değerlendirilir, geri çekilmiş tendonlar serbestleştirilir ve yırtık çift sıralı (double-row suture bridge) teknikle onarılır.
- Omuz çatısı kemiği (akromion) altında yeterli alan açılır; ara parçanın boyutu artroskopik bir ölçüm aletiyle belirlenir. İki boyut arasında kalındığında küçük olan tercih edilir.
- Balon yan girişten yerleştirilir ve önerilen hacme kadar serum fizyolojik ile şişirilir. Yazarlar aşırı şişirmenin manşetin kanlanmasını etkileyip ağrıya yol açabileceğini belirtir.
- Son olarak omuz pasif olarak tüm hareket açıklığında oynatılarak balonun yerinde durduğu kontrol edilir.
Yazarların hazırladığı tabloda, yöntemin endikasyonu olarak 65 yaş üstündeki ve yeterli gevşetme sonrası kol kemiği başının örtülebildiği masif yırtıklı hastalar gösterilmiştir.
Ne bulundu?
Makale, sonuçları sayısal olarak karşılaştıran bir hasta çalışması içermemektedir. Yazarlar, orta dönem MR bulgularının hem omuz altı boşluğun korunması hem de hasta memnuniyeti açısından umut verici olduğunu belirtmiş ve 6. ay MR görüntülerini paylaşmıştır. Ayrıca bir yıllık MR'da, ara parça çözündükten sonra onarılan manşetin çevresini saran, keseye (bursa) benzer bir yumuşak doku oluştuğunu gözlemlemişlerdir.
Yazarlar balonun, kol kaldırılırken kol kemiği başını aşağıda tutarak sürtünmeyi azalttığını öne sürmektedir. Bununla birlikte balonun ne kadar süre şişkin kaldığının ve ağrı ile işlev skorlarının çözünme sonrasında neden iyileşmeye devam ettiğinin açık olmadığını da belirtmişlerdir.
Yazarların vardığı sonuç
Yazarlara göre biyobozunur subakromiyal ara parça, özellikle masif rotator manşet yırtığı olan ve yırtığın uygun ve güvenilir şekilde tutturulmasının zor olduğu hastalarda, anatomik onarımdan sonra kullanılabilecek umut verici bir araçtır.
Çalışmanın sınırlılıkları
Yazarlar, ara parçanın ne kadar süre şişkin kaldığının ve çözündükten sonraki iyileşmenin mekanizmasının belirsiz olduğunu belirtmiştir. Bu makale bir teknik tanımı olduğundan, yöntemin etkinliğini karşılaştırmalı olarak gösteren veriler sunmamaktadır.
Künye
Bozkurt M, Akkaya M, Gürsoy S, Isik C. 2015. Augmented Fixation With Biodegradable Subacromial Spacer After Repair of Massive Rotator Cuff Tear. Arthroscopy Techniques 4(5):e471-e474. Lisans: CC BY-NC-ND 4.0.
DOI: 10.1016/j.eats.2015.04.007
Tam metin (ücretsiz): PubMed Central
Bu yazı, yayımlanmış bir bilimsel makalenin genel bilgilendirme amaçlı özetidir; muayene ve kişisel tıbbi değerlendirmenin yerini tutmaz. Şikâyetleriniz için hekiminize başvurunuz.
