Çalışma neyi araştırdı?
Ayak bileği eklemini oluşturan talus kemiğinin üst yüzeyinde kıkırdak ve altındaki kemiği birlikte etkileyen hasarlar osteokondral lezyon olarak adlandırılır. Yazarlar, kıkırdak hücrelerinin yenilenme kapasitesinin düşük olması nedeniyle bu lezyonların tedavisinin hâlâ güç olduğunu belirtmektedir.
Çalışmada iki artroskopik yöntem karşılaştırıldı: kemiğe 1 mm kalınlığında iğneyle derin delikler açılan nanokırık (nanofraktür) ve kalçadan alınan kemik iliğinin yoğunlaştırılıp (kemik iliği aspirat konsantresi) hiyalüronik asit bazlı hücresiz bir iskele ile birlikte lezyona yerleştirildiği tek aşamalı yöntem. Amaç, iki yöntemin erken klinik ve radyolojik sonuçlarını karşılaştırmaktı.
Nasıl yapıldı?
- Ocak 2012–Ocak 2015 arasında tedavi edilen, talusta odaksal osteokondral lezyonu olan hastalar geriye dönük (retrospektif) olarak değerlendirildi; ölçütleri karşılayan 98 hasta çalışmaya alındı.
- Hastalar 18–45 yaş arasında, vücut kitle indeksi 30'un altında ve lezyonu 1,5 cm²'den büyüktü (Outerbridge derece 3–4).
- Ameliyatları iki cerrah yaptı; biri iskele ve kemik iliği konsantresini (Grup 1, 46 hasta), diğeri nanokırığı (Grup 2, 52 hasta) tercih ediyordu.
- Grup 1'de iskele uygulanmadan önce tüm hastalara mikrokırık yapıldı.
- Sonuçlar AOFAS ayak bileği skoru, ağrı skoru (VAS, 0–10) ve 3 Tesla MR ile kıkırdak onarım dokusunu değerlendiren MOCART skoru ile karşılaştırıldı.
Ne bulundu?
- Gruplar yaş, vücut kitle indeksi, lezyon boyutu ve derinliği ile takip süresi (ortalama 42,2 ve 40,1 ay) açısından benzerdi.
- Ortalama AOFAS skoru Grup 1'de 93,7, Grup 2'de 86,1 idi (p=0,028).
- Ortalama VAS skoru Grup 1'de 1,3, Grup 2'de 0,8 idi; fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0,046).
- Ortalama MOCART skoru Grup 1'de 82, Grup 2'de 73 bulundu (p=0,041).
- MR'da Grup 1'de onarım dokusu hiyalin benzeri kıkırdakla uyumlu görüldü ve hastaların %82'sinde çevre dokuyla bütünleşme tamdı. Grup 2'de onarım dokusu tüm hastalarda lifli (fibröz) doku olarak değerlendirildi ve bütünleşme %66 oranında tamdı.
- Hiçbir hastada büyük komplikasyon görülmedi; Grup 1'de iki hastada yüzeysel enfeksiyon gelişti ve ağızdan antibiyotikle tedavi edildi.
Yazarların vardığı sonuç
Yazarlara göre hem nanokırık hem de kemik iliği konsantresiyle birlikte uygulanan hiyalüronik asit bazlı hücresiz iskele, talus osteokondral lezyonlarının tedavisinde yararlıdır. Yazarlar, nanokırıkla karşılaştırıldığında iskele ve kemik iliği konsantresi yöntemiyle daha iyi klinik ve radyolojik sonuçlar elde edilebileceğini belirtmektedir.
Çalışmanın sınırlılıkları
- Hasta sayısı ve takip süresi sınırlıdır ve çalışma geriye dönüktür.
- Skorlar yalnızca son kontrolde karşılaştırıldı; ameliyat öncesi klinik skor verisi yoktur.
- Kıkırdak dokusunun yapısı biyopsi ile değil MR ile değerlendirildi. Yazarlar daha geniş, kontrollü ve uzun takipli ileriye dönük çalışmalara ihtiyaç olduğunu belirtmektedir.
Künye
Tahta M, Akkaya M, Gürsoy S, Isik C, Bozkurt M. Arthroscopic treatment of osteochondral lesions of the talus: Nanofracture versus hyaluronic acid-based cell-free scaffold with concentration of autologous bone marrow aspirate. Journal of Orthopaedic Surgery (Hong Kong). 2017;25(2):2309499017717870. Makale Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 (CC BY-NC 4.0) lisansıyla yayımlanmıştır.
Tam metin (ücretsiz): Journal of Orthopaedic Surgery (SAGE)
Bu yazı, yayımlanmış bir bilimsel makalenin genel bilgilendirme amaçlı özetidir; muayene ve kişisel tıbbi değerlendirmenin yerini tutmaz. Şikâyetleriniz için hekiminize başvurunuz.
