Çalışma neyi araştırdı?
Süreğen diz kapağı instabilitesi (kronik patellar instabilite), diz kapağının tekrarlayan biçimde yerinden çıkmasıyla seyreder ve yaşam kalitesini etkiler. Bu duruma sıklıkla diz kapağının kaydığı oluğun (troklea) sığ olması, diz kapağını içeriden tutan bağın (medial patellofemoral bağ, MPFL) yetersizliği ve kaval kemiği çıkıntısının dışa kayık olması eşlik eder. Bu hastalarda belirtiye yol açan kıkırdak hasarı olasılığı da artar.
Oluğu derinleştiren ameliyat (troklea plastisi), ileri diz kapağı-uyluk eklemi kireçlenmesi olan hastalarda uygun görülmeyebilir. Makale, böyle bir hastada uygulanan birleşik bir yaklaşımı tarif ediyor.
Nasıl yapıldı?
Bu bir cerrahi teknik makalesidir ve video ile desteklenmiştir. Anlatılan hasta, 12 yaşında kaval kemiği çıkıntısı osteotomisi, 20 yaşında oluk derinleştirme ve MPFL ameliyatı geçirmiş, sol dizinde tekrarlayan instabilite ile yürürken ve merdivende ağrısı olan 24 yaşında bir kadındı. Görüntülemede diz kapağı yüksekliği (Caton-Deschamps indeksi) 1,3, oluk açısı 143,5 derece, kaval kemiği çıkıntısı ile oluk arasındaki mesafe 22,85 mm ölçülmüş ve ileri kıkırdak yumuşaması görülmüştü. İleri kireçlenme nedeniyle oluk derinleştirme ameliyatı uygun bulunmadı.
- Oluk (troklea): Hastanın oluk yüzeyi testereyle çıkarıldı; bağışçıdan alınan taze uyluk kemiği ucundan hazırlanan kabuk biçimli kemik-kıkırdak greft (osteokondral allogreft) yerleştirilip dört başsız vidayla tespit edildi. Greftin alt yüzüne hastanın leğen kemiğinden alınan kemik iliği konsantresi uygulandı.
- Diz kapağı: Diz kapağının arka yüzündeki hasarlı bölge 18 mm çapında oyulup silindir biçimli bir allogreft vidasız, sıkıca oturtularak yerleştirildi.
- Dizilim: Kaval kemiği çıkıntısı yeniden kesilip içe kaydırıldı (revizyon tibial tüberkül osteotomisi) ve MPFL, semitendinozus allogrefti ile yeniden yapıldı.
Ameliyat sonrası ilk 6 hafta koltuk değnekleriyle hiç yük verilmiyor; 6-8. haftalarda tam yüke geçiliyor. Ağrısız normal yürümenin yaklaşık 12. haftada beklendiği, ancak işlemin karmaşıklığı nedeniyle gecikebileceği belirtiliyor.
Ne bulundu?
Makale bu hastanın ameliyat sonrası sonuçlarını sunmuyor. Yazarlar tartışmada önceki çalışmaları aktarıyor: Diz kapağı-uyluk ekleminde osteokondral allogreft uygulanan 129 hastayı içeren bir derlemede greftin ortalama sağkalımı 5 yılda %87,9, 10 yılda %77,2 bulunmuştu. Troklear displazide iki yüzlü (bipolar) greft tekniğinin klinik sonuçlarını bildiren yalnızca bir çalışma olduğu belirtiliyor.
Yazarların vardığı sonuç
Yazarlara göre kabuk biçimli osteokondral allogreft, belirgin troklear displaziyi silindir biçimli greftlere göre daha iyi ele alabilir ve ileri kireçlenmesi olan kişilerde eklem yüzeyini ve oluğu aynı anda yeniden oluşturabilir. Yaygın diz kapağı-uyluk kireçlenmesi ve süreğen instabilitesi olan genç hastalarla ilgilenen cerrahların, eklem yüzeyini yeniden oluşturmak ve bu kadar erken yaşta total diz protezi gereksinimini en aza indirmek için bu yaklaşımı yararlı bulabileceğini belirtiyorlar.
Çalışmanın sınırlılıkları
- Teknik büyük bir greft gerektirir ve greft vücuda yabancı olduğu için alıcıda tam kaynamama riski vardır.
- Kemik kesimi sırasında serum fizyolojik kullanılmazsa kemikte ısı hasarı ve kötü iyileşme riski artar.
- Bağışçı ile alıcı arasında eğrilik uyumu sağlanamazsa sonuçlar kötüleşebilir.
- Osteokondral greftlerin diz kapağı instabilitesiyle birlikte kullanımına ilişkin literatür sınırlıdır.
Künye
Kerzner B, Gürsoy S, Dasari SP, Fortier LM, Yanke AB, Chahla J. (2022). Trochlear Osteochondral Shell Allograft Technique to Treat Trochlear Dysplasia in the Setting of Chondral Damage and Chronic Patellar Instability. Arthroscopy Techniques, 11(2), e241-e249. Lisans: CC BY-NC-ND 4.0.
DOI: 10.1016/j.eats.2021.10.014
Tam metin (ücretsiz): PubMed Central (PMC8821720)
Bu yazı, yayımlanmış bir bilimsel makalenin genel bilgilendirme amaçlı özetidir; muayene ve kişisel tıbbi değerlendirmenin yerini tutmaz. Şikâyetleriniz için hekiminize başvurunuz.
